έτσι μας εξαπάτησαν – Libero Quotidiano


Σάντρο Ιακομέτι

Κάποιος, πρέπει να ομολογηθεί, είναι ύποπτος. Και μάλιστα κάτι παραπάνω. Τώρα υπάρχει βεβαιότητα: να αυξηθεί παράλογα η τιμή του φυσικού αερίου κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, αναγκάζοντας ακόμη και εκείνους που, όπως η Ιταλία, δεν μπορούσαν να το αντέξουν οικονομικά, να διαθέσουν δεκάδες δισεκατομμύρια για αντιμετωπίσει την έκτακτη ανάγκη, ήταν η φρενήρη αγορά της Γερμανίας εκτός αγοράς για να γεμίσει τις αποθήκες μέχρι το χείλος και να καταφύγει για το χειμώνα. Για να το ομολογήσω, προφανώς μόνο τώρα που το γκάζι ταξίδι γύρω στα 60 ευρώ μεγαβατώρα και η ένταση έχει εκτονωθεί πολύ, δεν είναι οποιοσδήποτε Γερμανός, αλλά ο αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομίας του Βερολίνου, Ρόμπερτ Χάμπεκ. Ακούστε αυτό: «Είναι αλήθεια, τον Αύγουστο καταστρέψαμε την αγορά φυσικού αερίου αλλά η αποστολή μας ήταν να γεμίσουμε τα αποθέματα και σίγουρα με αυτόν τον τρόπο αυξήσαμε τις τιμές έως και 350 ευρώ ανά μεγαβατώρα, αλλά νομίζω ότι κάναμε το σωστό». Μόνο για ποιον, θα μπορούσε να ρωτήσει κανείς. Αλλά και εδώ ο Χάμπεκ δεν κρύβεται πίσω από το δάχτυλο. «Αν δεν το είχαμε κάνει και τώρα είχαμε ανεπαρκείς πόρους», εξήγησε σε συνέντευξή του στο Bloomberg TV στο περιθώριο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός, «όλοι θα μας ρωτούσαν γιατί δεν το σκεφτήκαμε νωρίτερα. ” Με άλλα λόγια, η κίνηση ήταν απαραίτητη για να κρατήσουν ζεστούς τους Γερμανούς και να σώσουν την έδρα τους.

Συνταρακτικό, οι τράπεζες επαναστατούν κατά της Κριστίν Λαγκάρντ: που παίρνει το μέρος

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ
Προσέξτε, το Βερολίνο δεν τα έκανε όλα μόνο του. Ο αγώνας για την αποθήκευση, με τον Πούτιν να συνεχίζει να απειλεί να κλείνει τις βρύσες και τον πανικό να εξαπλώνεται εκτός ελέγχου, έχει απογειωθεί σε ολόκληρη τη Γηραιά Ήπειρο. Ενθάρρυνε το ίδιο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το οποίο πριν από το καλοκαίρι έθεσε σε έναν κανονισμό ασπρόμαυρο την υποχρέωση των κρατών μελών να φτάσουν τουλάχιστον το 80% των αποθηκευτικών δυνατοτήτων. Ένας αγώνας στον οποίο συμμετείχε με ενθουσιασμό και η Ιταλία, με Μάριο Ντράγκι που όχι μόνο έθεσε ως στόχο να φτάσει το μερίδιο του 90% μέχρι το φθινόπωρο, αλλά σε ένα ορισμένο σημείο, δεν μπορεί πλέον να βρει άτομα πρόθυμα να παίξουν στην ενέργεια (και οι τρέχουσες τιμές δείχνουν πόσο επικίνδυνο ήταν να αγοράζεις φυσικό αέριο στις 350 μεγαβατώρες που θα μεταπωληθεί σήμερα), έχει εκταμιεύσει ακόμη και 4 δισεκατομμύρια δημόσιο χρήμα στη ΓΣΕ για να αγοράσει επιπλέον μερίδια μεθανίου προς αποθήκευση.

Αναγκάστηκε από την ΕΕ να ανακαινίσει ένα σπίτι: οικονομική σφαγή (και πολύ αυστηρές προθεσμίες)

Ωστόσο, υπάρχει μια διόλου ευκαταφρόνητη διαφορά. Και ο Χάμπεκ το ξέρει καλά. Ενώ με το ένα χέρι κυνηγούσε καύσιμα, δεχόταν κάθε τιμή και έτσι ταρακούνησε την αγορά, με το άλλο η Γερμανία εμπόδιζε κάθε ευρωπαϊκή πρωτοβουλία να προσπαθήσει να αντιμετωπίσει την έκτακτη ανάγκη με κοινά μέτρα. Πράγματι, λόγω του Βερολίνου η συμφωνία για το ανώτατο όριο της τιμής του φυσικού αερίου, που προτάθηκε δυνατά από τον Ντράγκι από τον Μάρτιο του 2022, είδε το φως της δημοσιότητας μόλις πριν από μερικές εβδομάδες.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΤΑΜΕΙΟ
Και είναι πάντα λόγω του Βερολίνου που ακόμα και σήμερα (χθες και ο πρόεδρος της Ε.Ε Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν επανέλαβε από το Νταβός την ανάγκη ευρωπαϊκής χρηματοδότησης για να βοηθηθούν οι εταιρείες που αντιμετωπίζουν προβλήματα ενέργειας) υπάρχει διαφωνία σχετικά με τη δυνατότητα ενεργοποίησης ενός κοινού μέσου, βάσει του σχεδίου ανάκαμψης ή του ασφαλούς ταμείου, για να βοηθηθούν επίσης χώρες με υψηλά χρέη και περιθώρια δημοσιονομικούς περιορισμούς. Πρόταση που είχε γίνει και πριν από το καλοκαίρι από τον Ντράγκι και τώρα υποστηρίζεται έντονα από τη νέα κυβέρνηση. «Η απλή χαλάρωση των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις», είπε χθες ο υπουργός Οικονομίας, Τζιανκάρλο Τζορτζέτι, κατά τη διάρκεια του Ecofin, «δεν είναι λύση γιατί θα ήταν δυσανάλογο να ευνοηθούν τα κράτη που απολαμβάνουν ευρύτερο δημοσιονομικό περιθώριο. Χρειαζόμαστε κοινά εργαλεία όπως το Next Generation EU και το SURE, τα οποία μπορούν να αναπαραχθούν με επιτυχία στο πλαίσιο της τρέχουσας κρίσης».

Γνωρίζουμε τον δρόμο που επέλεξε η Γερμανία, πάντα στο όνομα του καθενός για τον εαυτό του: ένα ωραίο εθνικό ταμείο 200 δισεκατομμυρίων ευρώ για τη στέγαση επιχειρήσεων και οικογενειών. Ένα χρηματικό ποσό τόσο μεγάλο που η κυβέρνηση του Βερολίνου δεν κατάφερε καν να τα ξοδέψει όλα. Δεδομένης της πρόσφατης πτώσης των τιμών της ενέργειας, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών δήλωσε χθες, Κρίστιαν Λίντνερ, «Δεν νομίζω ότι θα χρειαστεί όλη η ασπίδα». Στο μεταξύ, χάρη στις άγριες τιμές του φυσικού αερίου, χρειάστηκε να ξύσουμε πάνω από 70 δισεκατομμύρια ευρώ από τον πάτο του βαρελιού και, σε αντίθεση με τη Γερμανία, μείναμε εντελώς στεγνοί. Τόσο πολύ που η Γιωργία Μελώνη αναγκάστηκε να αποφασίσει αν θα χρησιμοποιήσει τα χρήματα για υψηλούς λογαριασμούς ή υψηλή βενζίνη. Αλλά στο Βερολίνο λίγη σημασία έχει. Χθες, μετά την ανακοίνωση του νέου υπουργού Άμυνας, Μπόρις Πιστόριους, ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς διαβεβαίωσε με ικανοποίηση ότι «φέτος η Γερμανία θα αποφύγει την ύφεση και θα μπορέσει να αντιμετωπίσει την ενεργειακή κρίση». Δεν είχαμε αμφιβολίες.